พรุ่งนี้สอบตรวจร่างกาย

สับสนกับตัวเองเล็กน้อย

ควรจะเครียดดีมะ?!?

เพื่อนแม่ง...เครียดกันชะมัดเลยอ่ะ

แค่ตรวจร่างกายเองเพื่อน!!

อยากรู้ไรก็ตรวจอันนั้นดิ

แล้วทำไมมันต้องอ่านโต้รุ่ง

แล้วทำไมมันต้องหลับคาโต๊ะฟระ!?!

 

จริงๆเราก็ควรจะไปอ่านกะมันบ้างเหมือนกัน

แต่ไม่ไหวว่ะ ขอระบายแป๊ปนึง

คืออยากเป็นหมอว่ะ ไม่ได้อยากเป็นบ้า -*-

 

อยากนอนหลับให้เต็มตา

อยากมีคนสระผมให้

อยากไปนวดเท้า ไปดูหนัง

 

อยากให้ถึงวันเสาร์เร็วๆจังเล้ย

..คิดถึงตู่

 

ชอบเพลงนี้มากๆ ฟังครั้งแรกตอน ม.5 ช่วงเตรียมสอบเอ็นทรานซ์

ได้ใจเจงๆ

 

 

All day   .. Staring at the ceiling, Making friends with shadows on my wall
All night .. Hearing voices telling me That I should get some sleep
Because tomorrow might be good for something
Hold on .. I'm feeling like I'm headed for a Breakdown

.. I don't know why

*I'm not crazy, I'm just a little unwell
I know, right now you can't tell
But stay awhile and maybe then you'll see
A different side of me
I'm not crazy, I'm just a little impaired
I know, right now you don't care
But soon enough you're gonna think of me
And how I used to be
..Me

Talking to myself in public
Dodging glances on the train
..I know
I know they've all been talking 'bout me
I can hear them whisper
And it makes me think there must be something wrong
..With me
Out of all the hours thinking
Somehow
..I've lost my mind
*

I been talking in my sleep
Pretty soon they'll come to get me
Yeah, they're taking me away
*

Hey, how I used to be
How I used to be, yeah
Well I'm just a little unwell
How I used to be
How I used to be

 

 

วันนี้ MSN เป็นไรไม่รุ เข้าไม่ได้

อุตส่าห์ว่างแระ - -"

เซ็งชีวิตจังเล้ย งานเยอะ แต่จัดเวลาไม่เป็น

จะบอกว่ายังไม่ชินก็ไม่ถูก เริ่มเรียนมาตั้งเดือนแล้ว

คงเป็นเพราะเราไม่ใส่ใจจะทำเองมากกว่า

ไม่สิ..เพราะว่าเรา"เลือก"ที่จะประคองสิ่งนั้นไว้ต่างหาก

เพราะรู้ว่าถ้า"สิ่งนั้น"หายไปจากชีวิตแล้ว

..ก็ไม่รู้จะอยู่ได้รึเปล่า

..ยิ่งนานก็ยิ่งสำคัญขึ้นเรื่อยๆ

..อยากปกป้อง อยากถูกปกป้อง

..อยากดูแล อยากอยู่ใกล้ๆ

..ยอมอายุสั้นขึ้นสิบปี ถ้าได้อยู่ด้วยเพิ่มขึ้นวันเดียว

..แค่คิดถึงก็มีความสุขแล้ว ^-^

 

PS. นี่เราหมกมุ่นมากไปป่ะเนี่ย อย่าถือสาละกันนะ

      ก็ในหัวมีแต่เรื่องนี้จริงๆ >_<

 

ขึ้นปีสี่แล้ว..เย้ๆ

And life goes on!

เรื่องที่เคยกังวล ตอนนี้ดีขึ้นมากมาย

ความห่วงใยของเธอ แววตา น้ำเสียง ทุกๆอย่างนั้นน่ะ

ทำให้ใจเราเต้นแรง..

 

ทุกวันนี้เราก็ยังคงมีชีวิตที่หมุนต่อไปเรื่อยๆ

ยังคงก้าวเดินต่อไป ดีใจที่มีเธอเคียงข้างด้วย

มือที่อบอุ่นของเธอ จะจูงกันไปอย่างนี้ จะไม่ปล่อยไปอีกแล้ว

 

รู้สึกดีที่ตอนนั้นไม่ถอดใจไปซะก่อน

ดีที่ทำตามหัวใจตัวเอง

 

"There's no fate"