แบบว่าว้างว่างเชียว

ที่ว่างเนี่ย ทั้งหัว แล้วก็เวลาด้วย เหอๆ

ทางภาควิชาก็เลยจัดตารางให้ว่างๆไว้ จาได้ไปอ่านหนังสือ

และก็มีlecture กันทุกเช้า อัดมันเข้าไป

 

งงจัด ยังไม่รู้เรยว่าต้องทำอาไรบ้าง

พยายามเค้นอาไรที่ได้ยินแว่วๆจากlectureตอนเช้าออกมา

เลยไปยืนจับ uterine contraction

ไปคุยกับคนไข้ให้เค้าไม่เครียดก่อนคลอด

ช่วยเชียร์ตอนเบ่ง และก็จับมือเค้าไว้ มีรายงานบอกว่าการจับมือช่วยลดความปวดได้

..เสร็จแล้วก็เย็บแผล เย็บเองด้วย ตื่นเต้นสุดๆ มือสั่นแบบน่ากัวทีเดียว

..น้องออกมาปลอดภัยดี

..รู้สึกดีจัง

 

แล้วก็ตามลงไปดูน้องที่ Nursery

ห่อตัวเป็นดักแด้เรย น่ารักจิงจัง

กลับบ้านไปบ่นกะตู่ว่าอยากมีลูก

ตู่บอก "ก็เอาดิ อยากมีอยู่แล้วล่ะ ไงๆอีกไม่กี่ปีก็มีอยู่ดี"

 

 

เออ ใช่ๆ จากคราวที่แล้วรูปเลข7ที่เอามาลงอ่ะ

เป็นรูปตัวเลขของลิฟท์สองตัวที่อยู่ติดกันล่ะ

ตอนนี้ก็ยังไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมมองแล้วรู้สึกเศร้า เหอๆ

 

อันนี้ไปงานถ่ายรูปคุณพีทที่จุฬาฯมา

เพื่อนๆจะจบกันหมดแล้ว เหงาเนอะๆ

เราอีกตั้งปีครึ่งแน่ะ

..วันนี้ไปและ ว่างๆจามาโม้ใหม่ ^-^